“Selfportre Olarak Modern Türk Resmi” serisinde Özlem Şimşek, modern Türk resimlerindeki kadın temsillerini kendine mal ediyor, yapı bozuma uğratıyor ve yeniden canlandırıyor. Çoğunlukla erkek ressamlar tarafından yapılan bu resimler, dönemin yönetici elitlerinin vizyonları, arzuları ve siyasi görüşlerinden yola çıkarak “modern Türk kadınını” temsil ediyor. Türk toplumu büyük dönüşümler geçirirken sanat tarihi de pek çok sesi ve farklı bakış açısını benimsemiştir. Şimşek ise bu eserleri erkek ideolojisinden soyarak modern Türk kadınının kimliğine ve temsilin doğasına dair sorular sormaya çalışır.  
“Modernleşme sürecinde kadınların değişen görüntüsünün ifade ettiği simgesel anlamları irdeleyen bu görüntüler, elbette bir yandan da Özlem Şimşek’in bir kadın olarak kendi öznelliğinin kurgulanış süreçlerini içeriyor. Bu anlamda, Şimşek’in performatif bir boyut taşıyan fotoğrafları ve videoları, sanat tarihimizin ‘modern kadın’ imgelerini fantezi boyutundan çıkartarak ete kemiğe büründürüyor, salt bir görünüş olmaktan ziyade bir deneyimi yaşamış insanlar olarak sunuyor. Bu yaklaşım, Judith Butler’ın işaret etmiş olduğu gibi, kadın bedeninin, üzerine kültürel anlamların işlendiği edilgen bir ortam olarak yorumlanışını tersyüz ediyor bir anlamda; böylece başka bir irade tarafından kendine kültürel bir anlam belirlemekte kullanılan bir araç konumundaki kadın bedeni, yine bir kadın tarafından, ama kadınların deneyimlerini hatırlatmak için kullanılıyor. Şimşek’in kimliklerini tek tek üstlendiği kadınlar aracılığıyla kendi kimliğini de her defasında yeniden inşa etmekte oluşu da önemli bir nokta; böylece sanatçı, yaşadığımız toplumda kadınların kimlik oluşum süreçlerine vurgu yapmakla kalmıyor, toplumun görünüşe odaklı modernlik algısına işaret ediyor. Şimşek’in yaklaşımı erkek egemen temsil sistemlerini yıkıma uğratmak için parodiyi ortak bir strateji olarak kullanan birçok feminist sanatçı gibi, özgünlük fikrinin de altını oyuyor. Onun ‘kostüm oyunu’, bu bağlamda, modernlik serüvenimizin ironik bir yansımasına dönüşüyor.”
Ahu Antmen’in “Kimlikli Bedenler” kitabından..


Back to Top